Studia na wydziale filologii Uniwersytetu Jagiellońskiego rozpocząłem w 1977 roku. Wykłady, a potem seminarium prowadzone przez prof. Przemysława Mroczkowskiego pozwoliły mi rozwijać moje zainteresowania nie tylko filologiczne ale i historyczne. Szczególnie fascynowała mnie historia Wielkiej Brytanii okresu renesansu i w czasie rocznego stypendium Fundacji Kościuszkowskiej w Alliance College w Cambridge Springs w Pensylwanii miałem możność pogłębiania mojej wiedzy z tej dziedziny. Po powrocie ze stypendium napisałem pracę magisterska na temat przedstawienia Marii Stuart w dramatach A.C. Swinburne’a. Choć praca ta traktowała o literaturze dramatycznej, głównym jej elementem było porównanie historycznej postaci Królowej z poetycką wizją Swinburne’a.
Po ukończeniu studiów i uzyskaniu dyplomu magistra filologii angielskiej rozpocząłem pracę w szkole średniej jako nauczyciel języka. Praca w I Liceum Ogólnokształcącym im. Bartłomieja Nowodworskiego w Krakowie, szkole o wielkich historycznych tradycjach, sprawiała mi wiele zadowolenia, a tradycje hołubione przez Nowodworczyków zachęcały do odnowienia zainteresowań historią. Po konsultacjach z prof. Przemysławem Mroczkowskim i prof. Stanisławem Grzybowskim, zdecydowałem się rozpocząć zbieranie materiałów do pracy doktorskiej na temat polityki religijnej Marii Stuart.
W 1988 roku zaproponowano mi etat asystenta w Instytucie Badań Polonijnych Uniwersytetu Jagiellońskiego, gdzie uczyłem obcokrajowców języka polskiego. Chociaż przygotowywanie zajęć oraz nowe obowiązki administracyjne pochłaniały wiele czasu, w 1990 roku ukończyłem pod kierunkiem prof. Grzybowskiego pracę doktorską pt. The Religious Policy of Mary Stuart, Queen of Scots, 1561-67. Praca uzyskała pochlebne opinie recenzentów, prof. Marii Boguckiej i prof. Józefa A. Gierowskiego i w 1990 roku Rada Wydziału Historyczno-Filozoficznego Uniwersytetu Jagiellońskiego nadała mi stopień doktora nauk humanistycznych.
W roku 1989, moja wieloletnia współpraca ze Szkołą Letnią Kultury i Języka Polskiego Uniwersytetu Jagiellońskiego została utrwalona mianowaniem mnie dyrektorem programowym Szkoły Letniej (1989-92). Władze Uniwersytetu doceniły moje pomysły związane z reorganizacją programu akademickiego Szkoły Letniej (nagroda Rektora 1989, 1990) i kiedy wydawało się, że moja przyszła kariera zawodowa i naukowa będzie związana z Uniwersytetem Jagiellońskim, otrzymałem od ówczesnego pro-Rektora, a następnie Rektora, Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Krakowie, prof. Feliksa Kiryka, propozycję stworzenia Kolegium Języka Angielskiego w WSP. Jednoczesna oferta zatrudnienia na etacie adiunkta w Instytucie Historii WSP dawała mi możliwość rozwoju obydwu moich zainteresowań: filologicznego i historycznego. Podjęcie pracy w Wyższej Szkole Pedagogicznej nie oznaczało zerwania z Instytutem Badań Polonijnych UJ: funkcję dyrektora programowego Szkoły Letniej pełniłem jeszcze do roku 1992, a przez wiele następnych lat zapraszany byłem do wygłaszania wykładów dla obcokrajowców.
Od 1990 do 2003 roku pełniłem funkcję kierownika Nauczycielskiego Kolegium Języka Angielskiego, a od 2004 roku – zastępcy dyrektora Instytutu Neofilologii ds. Filologii Angielskiej Akademii Pedagogicznej w Krakowie. Obchodzone w 2005 roku piętnastolecie kształcenia anglistów w naszej Uczelni było okazją do podsumowań i ocen. Nasza anglistyka dzięki wytrwałej pracy kadry naukowo-dydaktycznej zasłużyła sobie na uznanie. O poziomie kształcenia w świadczyć mogą opinie dyrektorów szkół, w których pracują nasi absolwenci oraz wykładowców licznych uniwersytetów zagranicznych, do których nasi studenci wyjeżdżają w ramach programu ERASMUS, jak też dane statystyczne pokazujące, że nasza anglistyka cieszy się popularnością wśród studentów: uzyskała pierwsze miejsce w Polsce wśród wszystkich filologii angielskich pod względem kandydatów na studia stacjonarne I stopnia w rok akademickim 2004/2005 (19,5 kandydatów na 1 miejsce; źródło MENiS; w roku następnym ta wzrosła do 21,3 kandydata na jedno miejsce). Mój udział w sukcesach anglistyki został kilkakrotnie doceniony przez władze Uczelni, poprzez przyznane mi nagrody Rektora za osiągnięcia w pracy naukowo-dydaktycznej i organizacyjnej.
Na zaproszenie European Language Council doświadczeniami związanymi z kształceniem nauczycieli języków obcych w Polsce dzieliłem się na serii konferencji zorganizowanych w ramach Thematic Network Project (Bruksela, marzec, maj, wrzesień 2000) i byłem współautorem raportu nt. Education Of Teachers And Trainers For A Multilingual Europe przygotowanego dla Komisji Europejskiej i Rady Europy.
Moje obowiązki administracyjne staram się godzić z pełnieniem funkcji kierownika Katedry Cywilizacji i Historii Euroamerykańskiej, pełniąc opiekę naukową nad młodą kadrą, czego wynikiem m.in. dwa doktoraty przygotowane pod moim kierunkiem. Oczywiście bardzo ważny jest dla mnie własny rozwój naukowy. Po uzyskaniu stopnia doktora nauk humanistycznych (w 1990 roku) i habilitacji (w 2002 roku), w 2003 r. otrzymałem mianowanie na stanowisko profesora nadzwyczajnego w Instytucie Neofilologii Akademii Pedagogicznej (obecnie Uniwersytetu Pedagogicznego) w Krakowie.